FANDOM


Do szablonu +18
Uwaga!
Ta strona może zawierać treści nieodpowiednie dla młodszych widzów takie jak: wulgarny język, brutalne obrazki lub podteksty seksualne. Jeżeli masz co najmniej 18 lat, lub mocniejsza treść nie robi na tobie wrażenia, możesz bez problemu przeglądać tą stronę. W przeciwnym wypadku, powinieneś ją zamknąć.


Aldrich, Pożeracz Bogów, znany również jako Aldrich, Święty Głębin jest jednym z bossów i antagonistów w grze Dark Souls III.

Charakterystyka

Wygląd

W początkowym filmiku, Aldrich zostaje ukazany jako rozrastająca się, mulista masa czarnego, przegniłego mięsa i mętów człowieczeństwa, wypełniona zarówno jego własnymi kośćmi jak i należącymi do tych, których skonsumował.

Podczas konfrontacji z Nierozpalonym, Aldrich przybiera formę wcześniej pożartego Gwyndolina, by podjąć z nim walkę.

Osobowość

Aldrich był uważany za "dobrego i właściwego duchownego", co sugeruje, że w pewnym momencie był uczciwym członkiem Kościoła. Później jednak rozwinęły się w nim tendencje kanibalistyczne.

Wydawał się czerpać wielką przyjemność ze swojego kanibalizmu, uznając to wręcz za kult, ponieważ nie tylko czerpał przyjemność z krzyków swoich ofiar, ale także pragnął dzielić się tym obrzydliwym łakomstwem z otaczającymi go ludźmi.

Aldrich był ambitny i manipulacyjny, ponieważ nie tylko zmienił dogmat, który panował w Katedrze Głębin, ale także zabrał się za pożeranie bogów, zaczynając od Gwyndolina.

W przeciwieństwie do innych Władców Pogorzelisk, którzy mieli w dużej mierze dobre intencje, Aldrich jest jedyną postacią, która jest jawnie zepsuta i apatyczna na trudną sytuację innych.

Historia

Były święty kleryk zaczął mieć wizje epoki "głębokich mórz", gdzie męty ludzkich dusz spoczęły na najniższych głębinach i stały się głównym komponentem nowego świata. Dzięki tym wizjom, Aldrich był w stanie osiągnąć skondensowaną, zastałą formę mroku potężniejszą od tej ze standardowego człowieczeństwa, którą nazwał głębią. Ostatecznie rozwinął tendencję do kanibalizmu i popadł w nałóg pożerania ludzi, co czynił z przyjemnością.

Wizje i nabyta potęga posłużyły mu za fundamenty, na których założył Katedrę Głębin i czynił aktywne badania nad procesem stagnacji duszy. Klerycy Katedry Głębin chronili Aldricha i zapewniali stały przepływ ofiar, nadzorowany przez arcybiskupów McDonnella i Royce'a.

W tym okresie Aldrich z lubością napawał się cierpieniem swoich ofiar i stworzył nawet specjalnie pierścienie, by dzielić się swoją radością z ich nosicielami.

Chociaż potęga głębin przewyższała czyste człowieczeństwo, to samo tyczyło się jej potencjału do wyrządzenia poważnej krzywdy. Z czasem w głębi rozmnożyły się odrażające formy życia, górujące nad zepsuciem otchłani. Większość wyznawców Aldricha została zatruta lub spaczona, jednak sam Święty Głębin zdołał uniknąć tego losu, nie tracąc zmysłów pomimo rozsmakowania w ludzkim mięsie. Nie był jednak w pełni odporny i pożeranie zarówno mięsa jak i dusz przyczyniło się do rozdęcia go mętami, dopóki nie zapadł się pod własną, skażoną masą. Stał się stworzeniem z przegniłego, robaczywego mięsa, poruszanego mrokiem, wydzielającym mulistą substancję podobną do tej emanującej z istot powiązanych z otchłanią. Nawet wtedy był w stanie zachować jasność umysłu i pochłaniał kolejne składane mu ofiary.

Sugeruje się, że Aldrich pożarł wiele dzieci, a Anri i Horace są jedynymi, którym udało się uciec Pożeraczowi.

Nie jest wiadomym dlaczego zdecydował się rozpalić ogień, jednak niektórzy twierdzą, że został do tego zmuszony, ze względu na swoją siłę, która czyniła go do tego idealnym kandydatem. Pewnym jest tylko to, że został Władcą Pogorzelisk przez potęgę jaką dysponował, a nie szacunek lub godności jakimi się cieszył.

Po tym jak powstał z grobu wraz z innymi Władcami Pogorzelisk, Aldrich doznał wizji nieuniknionego pogrążenia się świata w mroku i odmówił zajęcia swojego miejsca na tronie. Zaczął śnić o Starych Bogach, którzy wspierali proces jednoczenia Pierwszego Płomienia i poprzysiągł ich pożreć. Odbył podróż do Anor Londo wraz z Sulyvahnem, który pojmał Gwyndolina. Jego młodsza siostra, Yorshka została uwięziona ponad jej własnym kościołem przez Sulyvahna, podczas gdy Aldrich przystąpił do konsumpcji Boga Mrocznego Księżyca.

Gdy Aldrich zabrał się za pożeranie ciała Gwyndolina, wkroczył w stan hibernacji, zapadając w głęboki sen. W tym stanie mógł również pochłonąć wspomnienia Gwyndolina, gdyż śnił o młodej, bladej niewieście w ukryciu. Gdy Nierozpalony wkroczył do komnaty w celu uśmiercenia Władcy Pogorzelisk, ten obudził się, by się bronić, wykorzystując ciało i moce Gwyndolina, oraz cuda opracowane ze swoich snów.

Galeria

Linki zewnętrzne

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.