Spójrz na ten świat - uszkodzony, rozbity, bez porządku... Potrzebuje kogoś, kto będzie się nim opiekował... kogoś, kto będzie się opiekował wszystkim i wszystkimi, od dzisiejszego dnia po wsze czasy.

—Karzahni do Hahli.


Karzahni – jeden z antagonistów serii Lego Bionicle. Był szalonym tyranem, "bratem" Artakhi oraz władcą piekielnej krainy nazwanej od jego własnego imienia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Karzahni został stworzony razem z Artakhą przez Wielkie Istoty około 100 000 lat temu. Niedługo po narodzinach, dwójka braci walczyła o legendarną Maskę Kreacji; Karzahni przegrał tę walkę.

Podczas gdy Artakha zdecydował się stworzyć raj dla Matoran sumiennie wykonujących swoje obowiązki, Karzahni postanowił zająć się tymi nieposłusznymi, obierając sobie za cel naprawianie ich i odsyłanie z powrotem do ich ojczyzn. Jednakże, nie był zbyt dobry w swoim fachu i zamiast naprawiać Matoran, przebudowywał ich w koszmarne, słabsze formy. Aby zrekompensować fizycznie uszkodzenia, Karzahni dawał każdemu z Matoran broń i wysyłał na Południowy Kontynent, by nikt nie ujrzał jego nieudanych kreacji.

W końcu Turaga zauważyli, że Matoranie wysyłani do Karzahniego nie wracają i przestali wysyłać niesubordynowanych robotników do jego krainy. Rozzłoszczony brakiem nowych Matoran, Karzahni obarczył winą za swe porażki swoich podopiecznych i przestał ich odsyłać, więżąc ich na zawsze w swojej krainie i zastępując ich maski własnymi, chorymi wersjami, pozbawiając Matoran ich tożsamości.

Kiedy Jaller, Hahli, Matoro, Nuparu, Hewkii i Kongu przybyli do Karzahni, zostali zabrani do samego władcy krainy. Karzahni kazał im zdjąć maski i założyć jego własne, lecz Jaller odmówił, gdyż niedawno dowiedział się, że jego Kanohi należała niegdyś do Turagi Lhikana. W odpowiedzi, Karzahni użył swojej Kanohi Olisi i pokazał Matoraninowi wizję co by się stało, gdyby nie poświęcił się za swojego przyjaciela, Takuę. Przerażony i przygnieciony straszną wizją, Jaller zdjął maskę i zastąpił ją tą podarowaną od Karzahniego, podobnie jak reszta grupy.

Karzahni nakazał im iść do pracy przy ogniu pieca, oprócz Hahli, która miała mu opowiedzieć o świecie zewnętrznym. Matoranka zaprotestowała, ale Hewkii i Jaller przekonali ją, by się zgodziła. Po godzinach opowieści o wyspie Mata Nui, Wielkim Duchu, Makucie i Toa, Hahli chciała odpocząć i poprosiła Karzahniego, by opowiedział swoją historię, a ten zgodził się.

Później, Karzahni zmierzył się z nowo przybyłymi i sponiewieranym Matoraninem, z którym się sprzymierzyli. Władca wyśmiał ich opowieści o Wielkim Duchu i zagroził im pokazaniem kolejnej przerażającej wizji. Matoro wyzwał go, by pokazał im najstraszliwszą wizję, jaką tylko mógł wytworzyć. Rozgniewany tytan ukazał im ich największy lęk - śmierć Mata Nui. Sam był zdumiony tym, że Wielki Duch, w którego istnienie sam nie wierzył, istnieje naprawdę i rzeczywiście umiera. Będąc w szoku, dał szansę szóstce Matoran na ucieczkę, a ci wsiedli do Kanistrów Toa i uciekli z wyspy, zapominając o Matoraninie, który im pomógł. Karzahni uświadomił sobie, że potęga, jaką posiadał Mata Nui wkrótce może być na wyciągnięcie ręki i postanowił zagarnąć ją dla siebie.

Zaczął organizować armię Matoran, trenując ich w walce. Niedługo potem, opuścił swoją krainę razem z Manasami. Śledził Jallera i jego towarzyszy do wyspy Voya Nui i był świadkiem ich transformacji w Toa Inika oraz ich bitew przeciwko Piraka. Po schwytaniu, wytrenowaniu i uzbrojeniu kilku Manutri, Karzahni podążył za Toa Inika do Mahri Nui, gdzie został zmutowany przez wody Otchłani.

Otchłań[edytuj | edytuj kod]

Zdezorientowany przez swoją mutację, Karzahni zgubił trop Toa Inika i natknął się na Toa Lesovikka oraz Sardę, po czym zaatakował ich. Owinął wokół Lesovikka Płonące Łańcuchy, ale pokrzepiony słowami Sardy, Lesovikk rozerwał łańcuchy i stanął do walki z Karzahnim. Napastnik pokazał Sardzie straszną wizję, która pozbawiła Matoranina przytomności i wytrąciła z powietrznego bąbla, w którym przebywali wszyscy Matoranie z Mahri Nui, by uniknąć wystawienia na działalność Mutagenu. Lesovikk uratował przyjaciela, który jednak zdążył się zmutować. W międzyczasie, Karzahni uciekł.

Podróżując przez mroczne wody, Karzahni usłyszał rozmowę Toa Matoro z robotem na temat Włóczni Artakhi. Rozpoznając w wyglądzie robota projekt jego brata, Karzahni przypuścił atak i zniszczył zreanimowane ciało, które podróżowało razem z nimi, biorąc je za ich sojusznika. Karzahni wyzwał robota, zmuszając Teridaxa do ujawnienia swojej obecności wewnątrz maszyny. Tytani rozpoczęli walkę, z której zwycięsko wyszedł Maxilos, przy okazji uwalniając Matoro. Karzahni przyzwał swoją armię Manasów, ale Teridax użył swojej mocy i obrócił ją przeciwko sobie samej, przez co kraby zaatakowały i zabiły się nawzajem. Karzahni uwięził Teridaxa w wizji na chwilę, ale wściekły Makuta uwolnił się i rozerwał umysł przeciwnika na kawałki. Pokonany Karzahni spadł w głębiny oceanu.

Lesovikk, Sarda i Ga-matoranka Idris, która zmutowała się i zaczęła oddychać pod wodą, obserwowali powyższą walkę, a następnie wyruszyli za Karzahnim. Ten wpłynął do podwodnej jaskini, a Lesovikk wpadł na pomysł zastawienia pułapki. Jednak zanim skończył myśl, został uwięziony w wizji. Matoranie martwili się o Toa i postanowili mimo wszystko zadziałać przeciwko Karzahniemu. W międzyczasie, Lesovikk zaczynał odkrywać, że otaczający go świat jest ułudą. Uwolnił się i zobaczył Matoran ściągających tyrana w pułapkę. Uratował ich i wprowadził Karzahniego w sidła. Po chwili pojawił się Botar, agent Zakonu Mata Nui, i zabrał tyrana na Daxię.

Karzahni był pilnie strzeżony na Daxii, gdzie Zakon Mata Nui liczył na wyciągnięcie z niego informacji mogących posłużyć do odwrócenia działań mutacyjnych eksperymentów Bractwa Makuta. Niedługo potem Karzahni został ponownie uwięziony w Otchłani przez zastępca Botara, co miało być jego karą za zamienienie życia wielu Matoran w piekło.

Mata Nui, po pokonaniu Teridaxa, użył energii Prototypowego robota i Kanohi Igniki, by cofnąć mutacje Karzahniego i innych wywołane przez wody Otchłani.

Spherus Magna[edytuj | edytuj kod]

Karzahni przestał być pod nadzorem, kiedy przeniósł się na odbudowaną planetę Spherus Magna. Jednakże, został niedługo potem zamordowany przez Velikę, jednego z naprawionych przez niego Matoran, który okazał się być Wielką Istotą w ukryciu. Jego ciało zostało znalezione w Żelaznym Kanionie przez Toa Kopakę i Pohatu, którzy podejrzewali, że to Leskovikk jest winien śmierci tyrana, gdyż na miejscu zbrodni odnaleźli Miecz Powietrza Lesovikka. Zabrali ciało do swojego obozu, gdzie zostało zbadane przez Toa Tahu.

Osobowość[edytuj | edytuj kod]

Karzahni był kompletnie obłąkaną, szaloną i nieprzewidywalną istotą. W jednej chwili potrafił być przyjaznym i miłym, by chwilę potem przejść do morderczej wściekłości. Posiadał ogromną siłę, lecz rzadko z niej korzystał, częściej używając na swych wrogach mocy swej Kanohi. Rządził dzięki sianiu strachu i psychologicznym manipulacjom, takim jak podmienianie masek Matoran, by pozbawić ich jakiejkolwiek tożsamości.

Karzahni szczerze nienawidził swojego brata, Artakhi, z powodu przegranej bitwy, którą z nim stoczył, i szerzył później swoją zawiść, czując urazę do wszystkiego, co Artakha stworzył.

Zdolności[edytuj | edytuj kod]

Mógł skanować teren swoim umysłem, co zademonstrował, kiedy odnalazł Jallera i jego przyjaciół po ucieczce ze swoich stanowisk pracy. Posiadał również zdolność do przebudowy własnego ciała i mógł szybko naprawić własne fizyczne uszkodzenia. Jego zbroja była czarno-złota, kiedy spotkał Jallera i jego kompanię, lecz później tyran przebudował się i nosił zielony pancerz.

Pomimo wybrania swej krainy na miejsce, do którego mieli trafiać Matoranie wymagający naprawy, Karzahni był słaby w swoim fachu i zamiast naprawiać Matoran, nadawał im przerażające, osłabione formy. By zrekompensować wszelkie niedogodności, często dawał im broń.

Po mutacji w wodach Otchłani, maska Karzahniego stopiła się z jego twarzą, jego ciało drastycznie się zmieniło, a sam tyran zyskał możliwość oddychania wodą, lecz nie mógł oddychać powietrzem. Jego wszystkie mutacje zostały cofnięte przez Kanohi Ignikę na Spherus Magna.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.