FANDOM


Do szablonu +18
Uwaga!
Ta strona może zawierać treści nieodpowiednie dla młodszych widzów takie jak: wulgarny język, brutalne obrazki lub podteksty seksualne. Jeżeli masz co najmniej 18 lat, lub mocniejsza treść nie robi na tobie wrażenia, możesz bez problemu przeglądać tą stronę. W przeciwnym wypadku, powinieneś ją zamknąć.


Świetnie, znowu ktoś opętany żądzą potęgi. Witaj, kradnąca zarzewia nierozpalona duszo. Zważ, że nie interesują mnie wcale atrybuty władcy. Niech klątwa jednoczenia ognia, spuścizna władców, rozpadnie się w nicość. Wystarczy już twych dokonań, czas na spoczynek.

—Książę Lothric do Nierozpalonego


Książęta bliźniacy o imieniu Lorian, starszy książę i Lothric, młodszy książę są parą głównych antagonistów w grze Dark Souls III.

Historia Edytuj

Lorian i Lothric byli, wraz z Ocelotem, dziećmi Króla Oceirosa i Królowej Lothric. Ich najstarszy syn, Lorian był potężnym rycerzem, który kiedyś pokonał w walce księcia demonów, plamiąc swój miecz mocą ognia. Wydaje się, że Lothric miał niewielkie szkolenie bojowe, jeśli w ogóle miał, a status Ocelota jest obecnie nieznany. Wiadomo tylko, że ich szalony ojciec nazywał Ocelota "dzieckiem smoków" i twierdził, że ma wielką moc, ale nie jest jasne co to dokładnie znaczy, biorąc pod uwagę zdrowie psychiczne władcy.

Królestwo Lothric było potężną, górską krainą. Słynęło ze swoich zabójców smoków, którzy stosowali specjalne narzędzia do zabijania owych stworzeń, ale ostatecznie zaczęto, w nieznany sposób, oswajać smoki.

W królestwie były organizacje zwane Trzema Filarami Lothric, prawdopodobnie nazwane tak dla jakiejś istotnej roli, jaką pełniły one dla władców.

  • Rycerze byli, jak sama nazwa wskazuje, siłami bojowymi, które utrzymywały wojowników. Pozwalano im oswajać smoki, które stały się symbolem mocy Lothric. Dzięki smokom i bronią, czasami wzmacnianą cudami, rycerze Lothric miażdżyli wszystkich, którzy zagrażali ich wybrzeżom. Kiedy uczeni zdobyli całe Archiwa, rycerze wzmocnili więzi z Najwyższą Kapłanką. Ci, którzy bezpośrednio do niej przystąpili, zostali pobłogosławieni jej świętą mocą.
  • Wydaje się, że Najwyższa Kapłanka uczestniczyła w wierze Lothric. Obecną kapłanką była Emma, która pełniła również rolę piastunki księcia, gdyż był znacznie młodszy. Kapłanki były powiązane z Drogą Błękitu i Błękitnymi Strażnikami. Z tymi ostatnimi były powiązane prawdopodobnie ze względu na kult królestwa słońca i ich smoczą przeszłość. Kolejna wiara została rozwinięta przez Gertrudę, Boską Córę, świętą dziewoję królowej i rzekomą córkę, która została odwiedzona przez przedstawiciela rasy boskich posłańców zwanych aniołami. Zapisała tą opowieść (która stała się podwaliną boskiej wiary Lothric) mimo tego, że później oślepła i zaniemówiła. Wiara w boskich, anielskich posłańców sprawiła, że skrzydlaci rycerze upodobnili się bardziej do aniołów, mając wielkie skrzydła na plecach oraz używając specjalnych cudów. Religia ta jednak była postrzegana przez Trzy Filary za herezję i została wykluczona.
  • Uczeni stanowili prawdopodobnie akademickie centrum Lothric, a ze względu na ich znaczenie, uzyskali bezpośredni dostęp do Wielkich Archiwów, znajdujących się w pobliżu głównego zamku. Z tego powodu, choć nie jest to do końca jasne, zarówno kapłanki, jak i rycerze nie lubili ich. W trakcie działań wojennych między czarodziejami i duchownymi, schwytano Gertrudę i uwięziono ją w klatce, a następnie eksperymentowano na jej świętym dzwonku, aby opracować metodę rzucania czarów i cudów. Pewnego dnia odwiedzili ich bliźniacy, dwaj czarodzieje, którzy opanowali sztukę stworzoną przez czarodzieja Logana jako magiczne "tłumaczenie" czarów stworzonych przez Seatha Scalelessa. Ci bliźniacy, zwani Kryształowymi Mędrcami, szkolili uczonych i udzielali im duchowego przewodnictwa w swoich badaniach. Ich badania były tak samo obrzydliwe jak Seatha, którego czcili jako Bladego Smoka i niewiele brakowało, aby owe badania doprowadziły uczonych do szaleństwa. W szczególności król Oceiros był zainteresowany tymi dziełami i starał się wykorzystać swoją królewską krew do większego celu. Pierwszym z uczonych, który wątpił w zjednoczenie ognia, był prywatny nauczyciel księcia Lothrica.
  • Łowcy, nie będąc jednym z filarów, byli wprawną kastą wojowników, którzy pracowali w cieniu i często ruszali poza granice Lothric. Łowcy wymierzali kary i pomsty na zlecenie Trzech Filarów, ponieważ oni sami nie mieli dostępu do środków stosowanych przez łowców. Wydaje się, że wśród łowców była wymagana zręczność i celność w strzelaniu z łuku, a większość wojowników wydaje się używać podwójnej broni. Specjalni łowcy, którzy byli nazywani Czarnorękimi, służyli kilku władzom z rzędu i tylko trzem osobom nadano ten tytuł. Dwoma z nich byli Gotthard i Kamui ze wschodu.

Rodzina królewska, a zwłaszcza Król Oceiros, pragnęła stworzyć dziecko tak silne, aby mogło być idealnym kandydatem do zjednoczenia Pierwszego Płomienia i jednocześnie przetrwało jako Władca Pogorzelisk. Mówi się jednak, że kiedy nie mogli stworzyć biologicznie wystarczająco silnego spadkobiercy, rodzina popełniła czyn tak haniebny i plugawy, że doprowadziła do powstania klątwy ciążącej na Lothricu. Niektórzy łączą ten uczynek z poszukiwaniem przez władcy światła księżyca Seatha, po odkryciu kultu Smoka przez uczonych, choć jest to jedynie spekulacja, a prawdziwa natura klątwy pozostaje nieznana.

Podły uczynek rodziny został dokonany, kiedy Lothric miał stać się nowym Władcą Pogorzelisk i zjednoczyć Pierwszy Płomień. Niestety książę był wątłym, małym chłopcem, słabym fizycznie aż do dorosłości i był tak mały, że wciąż nosił swoje pierwsze powijaki. Z nieznanych przyczyn jego starszy brat, Lorian postanowił podzielić się klątwą brata i został z tego powodu niemy, a jego nogi stały się prawie bezużyteczne. Z tego powodu klątwa uczyniła ich dusze nierozłącznymi, a Lorian nie mógł umrzeć, jeśli nie zrobił tego Lothric. Z tego wszystkiego, byli oni także nierozerwalnie ze sobą związani, napędzani żalem i bólem za wydarzeniami, które zaszły w ich rodzinie.

Ponieważ obaj byli tak blisko związani, że ich dusze mogły się ze sobą połączyć, obaj bracia musieli zjednoczyć płomień. Z powodu pewnych zdarzeń, wątpliwości nauczyciela Lothrica i stanu świata pomimo niezliczonych ofiar, bracia odrzucili swój obowiązek stania się Władcami Pogorzelisk i postanowili patrzeć z oddali, jak ogień umiera.

Z powodu odmowy zjednoczenia ognia, uruchomiono plan awaryjny, w którym zbudzono poprzednich Władców Pogorzelisk, aby uratować płomień. Niestety, tylko Ludleth z Courlandu był chętny do pomocy, a pozostali trzej Władcy porzucili swój obowiązek z różnych powodów. Uważa się, że Yhorm Gigant był tak zrozpaczony utratą swego domu (który poświęcił), że nie mógł zadbać o płomień. Aldrich miał mnóstwo wizji nieuchronnego końca i ​​postanowił osobiście pożreć bogów, zaś Stróże Otchłani albo oszaleli, albo zostali opętani przez Otchłań znajdującą się pod ich twierdzą.

Pewnego dnia pojawiła się Wysoka Ściana, potężny wstrząs sejsmiczny lądu pod zamkiem, który wzniósł go wysoko nad mostem, który do niego prowadził. Nie było drogi wyjścia, posłańcy nie mieli możliwości powrotu, a pielgrzymi nie mogli odnaleźć schronienia.

Wielu ludzi próbowało zabić książęcych braci, ale oni się zabarykadowali, a królestwo była pochłonięte wojną, bez ich udziału. Rycerze i kapłanki, których Lothric porzucił, obdarowując wszystkich łaską uczonych, stali się nieumarłymi, a później pustymi w walce między sobą, skrzydlatymi rycerzami i niewielką siłą rycerskich przepatrywaczy, w tym Tancerki z Mroźnej Doliny i jej rodakowi Vordtowi. Ci ostatni zostali wysłani przez Pontyfika Sulyvahna, aby utrudnić zadanie Nierozpalonemu.

Wygląd Edytuj

Obydwaj bracia mają długie, szare włosy i bladą skórę, podobnie jak u Irithyllczyków oraz są mocno wychudzeni.

Lorian to rycerz w czarnej zbroi, z długimi, siwymi włosami i uzbrojony w ognisty miecz. Jest niemym kaleką z nogami tak słabymi, że nie potrafi stać na dłużej niż sekundę, chociaż jest znacznie większy od swojego młodszego brata.

Lothric wydaje się być fizycznie dużo słabszy i ma czarne żyły na całym ciele. Nosi jedynie czarną szatę ze złotymi zdobieniami. Podczas drugiej fazy walki teleportuje się i trzyma pleców Loriana, używając nieznanej, świętej magii, która działa podobnie do najsilniejszych, kryształowych czarów.

Ciekawostki Edytuj

  • Głosu Lothricowi użycza Harry Lister Smith, który grał również Gwyndolina Mroczne Słońce w pierwszej części Dark Souls.
    • Przypadkowo, obie postacie mają identyczną cerę.
  • Księcia Lothrica można uznać za głównego antagonistę gry, ponieważ większość katastrofalnych wydarzeń, które miały miejsce w trakcie historii, wynika z jego uporu i niechęci do wywiązywania się z obowiązku połączenia płomienia. Jako postać o największej mocy w Lothric okazał się bardzo nieefektywnym przywódcą, ponieważ jego królestwo pozostało w całkowitym chaosie. Dodatkowo królestwo było ciągle atakowane przez potężne siły ze znacznie bardziej zorganizowanego Irithyllu na mocy rozkazu Pontyfika Sulyvahna, który prawdopodobnie zamierzał bliźniakami nakarmić Aldricha.

Galeria Edytuj

Linki zewnętrzne Edytuj

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.