FANDOM



Pontyfik Sulyvahn jest głównym antagonistą i jednym z bossów w grze Dark Souls III.

Charakterystyka

Wygląd

Sulyvahn jest wysokim mężczyzną ubranym w bogate szaty ozdobione biżuterią i noszącym koronę na czymś podobnym do kolczugi. Jego skóra jest bardzo blada, wręcz zgniła i pokryta licznymi pęknięciami. Na dodatek Sulyvahn wydaje się nie mieć twarzy. Biorąc pod uwagę jego pochodzenie, można przypuszczać, że taki się urodził.

Pontyfik Sulyvahn jest uzbrojony w dwa miecze: zbezczeszczony wielki miecz w prawej ręce oraz wielki miecz sądu w lewej. Kiedy Nierozpalony wchodzi do katedry, widzi Sulyvahna stojącego nieruchomo z dwoma mieczami. Gdy bohater zbliży się do niego, Pontyfik zacznie powoli iść w jego stronę, po czym wykona szybką szarżę.

Podczas walki z nim słychać zniekształcony głos bossa, który stęka i warczy. Trudno powiedzieć, czy Sulyvahn nadal ma zdrowe zmysły, gdy spotyka się z nim Nierozpalony.

Osobowość

W przeciwieństwie do większości bossów napotkanych w serii Dark Souls, którzy mają najczęściej tragiczną historię, Sulyvahn wydaje się nie mieć innych powodów, aby popełniać swoje okrucieństwa, niż realizowanie własnych ambicji. Przejął kontrolę nad Anor Londo, a Gwyndolina, Boga Mrocznego Księżyca rzucił na pożarcie Aldrichowi. Sam fakt, że Sulyvahn wydaje się chętnie współpracować z Aldrichem (jest w pewien sposób sugerowane, że Aldrich jest tylko pionkiem w schematach samego pontyfika), który jest znany ze swojego obżarstwa i kanibalizmu, wydaje się mówić bardzo dużo o jego kompasie moralnym.

Sługi Sulyvahna są pod jego całkowitą kontrolą, głównie z powodu pierścieni, które podarował wszystkim rycerzom i w efekcie pogrążyli się w szaleństwie oraz upodobnili się do zwierząt. Albo, jak pokazują bestie Sulyvahna, rodzą wielki strach. Można to zaobserwować podczas krytycznego powalania ich na ziemię, powodując, że leżą na plecach i "błagają", sugerując, że są torturowani przez pontyfika.

Jest też często określany jako tyran przez różnych NPC i opisy przedmiotów, a stan Irithyllu, w którym on przebywa, dodatkowo to potwierdza.

Historia

W podstawowej grze prawie nic nie jest wyjawione na temat Pontyfika Sulyvahna. Jego dokładną historię ukazuje dodatek Ashes of Ariandel. Pomimo tego, że Sulyvahn urodził się i wychowywał w namalowanym świecie Ariandel, to nie doświadczył on żadnej rozpaczy lub straty, jak większość mieszkańców obrazu, stąd też nie miał żadnych korzyści. Postanowił opuścić obraz, pozostawiając też za sobą swoje mroźne czary.

W pewnym momencie młody, mroźny czarodziej odnalazł Zbezczeszczoną Stolicę, znajdującą się pod Irithyllem, w którym osiedlił się prawdopodobnie z powodu zimna przypominającego mu o jego domu. Oprócz tego znalazł też piromancję – zbezczeszczony płomień. Wyposażając się w zbezczeszczony wielki miecz wraz z całą jego mocą, postanowił przejąć kontrolę nad Irithyllem. W końcu udało mu się, dzięki podstępowi, osiągnąć ten cel i wykorzystał swoich rycerzy, aby utrzymać porządek w mieście. Poza tym wysłał specjalnych wojowników, rycerskich przepatrywaczy, którzy mieli podbijać odległe ziemie. Aby upewnić się, że żaden z rycerzy nie zbuntuje się ani nie zdradzi swego pana, Pontyfik Sulyvahn podarował przepatrywaczom specjalne pierścienie, które bez ich wiedzy, ostatecznie doprowadziły do szaleństwa wizjami niekończącej się walki i w końcu zmieniły w bezmyślne bestie. Z tego powodu rycerscy przepatrywacze byli postrzegani jako wygnańcy. Najbardziej znanymi przepatrywaczami byli Vordt oraz Tancerka z Mroźnej Doliny, którzy zostali wysłani w celu podbicia Lothric.

Pontyfik Sulyvahn stał się również oddanym wyznawcą Katedry Głębin, założonej przez Aldricha. Sulyvahn, Biskupi Głębin, Arcybiskup McDonell i Arcybiskup Klimt byli głównymi przywódcami Katedry po Aldrichu.

Po tym jak Pożeracz Bogów wstał z trumny w Katedrze Głębin, udał się do Anor Londo z McDonellem, gdzie Sulyvahn uwięził boga Mrocznego Księżyca: Gwyndolina, którego ofiarował Aldrichowi na pożarcie i jego siostrę Yorshkę po przejęciu kontroli nad miastem.

Linki zewnętrzne

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.